Ο Β. Αρναούτογλου για την αλλαγή στους όρους διεξαγωγής του Σούπερ Καπ, τα ερωτήματα που γεννά και την αίσθηση ότι η αλλαγή στόχευε την πρωταθλήτρια ΑΕΚ
Κάποιοι φαίνεται ότι δεν μπορούν να αφήσουν την ΑΕΚ να παίξει ούτε έναν τελικό χωρίς να προσθέσουν έναν αστερίσκο στη συζήτηση. Αυτή τη φορά ο αστερίσκος λέγεται υποχρεωτική συμμετοχή δύο ποδοσφαιριστών γεννημένων από το 2004 και μετά και συνοδεύει τη δεύτερη φορά του Σούπερ Καπ.
Μια επιστροφή -με αφετηρία την περυσινή σεζόν- που αντί να συζητιέται για το αγωνιστικό ενδιαφέρον της, συζητιέται για τον τρόπο με τον οποίο αποφάσισαν να την πλαισιώσουν. Και όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως μια φυσιολογική εξέλιξη, η πραγματικότητα είναι ότι η συγκεκριμένη απόφαση άνοιξε μια κουβέντα που δύσκολα θα είχε ανοίξει υπό άλλες συνθήκες.
Η συζήτηση δεν αφορά τους νεαρούς ποδοσφαιριστές. Προφανώς και το ελληνικό ποδόσφαιρο χρειάζεται περισσότερα παιδιά να παίρνουν ευκαιρίες, περισσότερους Έλληνες να βρίσκουν χώρο και χρόνο συμμετοχής. Κανείς μπορεί να διαφωνήσει με αυτό. Το ερώτημα όμως είναι άλλο. Γιατί το μέτρο αυτό έρχεται να εφαρμοστεί σε έναν τελικό; Γιατί εμφανίζεται τώρα; Και γιατί σε μια διοργάνωση που επιστρέφει έπειτα από χρόνια απουσίας και η οποία υποτίθεται ότι θα έπρεπε να αποκτήσει ξανά κύρος και σημασία;
Η ΑΕΚ πηγαίνει σε αυτό το παιχνίδι ως πρωταθλήτρια Ελλάδας και έχοντας μπροστά της μια εξαιρετικά απαιτητική ευρωπαϊκή πρόκληση. Αντιμετώπιζε το Σούπερ Καπ ως μια πρόβα υψηλής έντασης, ως ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμα συμπεράσματα ενόψει των κρίσιμων αγώνων που ακολουθούν. Ξαφνικά, όμως, καλείται να προσαρμοστεί σε έναν κανονισμό που δεν αφορά τις επιλογές του προπονητή της, αλλά μια διοικητική απόφαση. Και αυτό είναι που προκαλεί αντιδράσεις.
Η συγκυρία γεννά ερωτήματα
Όταν μια ομοσπονδία επιθυμεί πραγματικά να υπηρετήσει έναν στόχο, συνήθως παρουσιάζει ένα συνολικό σχέδιο. Εξηγεί τι θέλει να πετύχει, πώς θα το πετύχει και σε ποιο βάθος χρόνου. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η εικόνα που δίνεται είναι διαφορετική. Αν πράγματι η ανάπτυξη των νέων παικτών αποτελεί προτεραιότητα, γιατί η συζήτηση δεν άνοιξε συνολικά για το πρωτάθλημα;
Γιατί δεν παρουσιάστηκαν κίνητρα προς τις ομάδες; Γιατί δεν τέθηκαν συγκεκριμένοι στόχοι για τις ακαδημίες και την παραγωγή ποδοσφαιριστών;
Γι’ αυτό και η συγκυρία είναι εκείνη που τραβάει πάνω της τα βλέμματα. Όχι η ουσία του μέτρου. Όταν μια απόφαση επηρεάζει άμεσα την προετοιμασία της πρωταθλήτριας ομάδας λίγο πριν από κρίσιμες ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, είναι απολύτως λογικό να δημιουργούνται απορίες. Και οι απορίες αυτές δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιος επιμένει ότι όλα έγιναν για το καλό του αθλήματος.
Την ίδια στιγμή, ένα άλλο ζήτημα, πολύ πιο σοβαρό για το σύνολο του πρωταθλήματος, αυτό των Ελλήνων διαιτητών στα ντέρμπι, ακολούθησε εντελώς διαφορετική διαδρομή. Μέχρι να φτάσει η ώρα της συζήτησης παρουσιαζόταν ως κορυφαία προτεραιότητα. Όταν όμως ήρθε η στιγμή των αποφάσεων, οι τόνοι έπεσαν, οι διαδικασίες μετατέθηκαν και η υπόθεση πήγε παρακάτω.
Αδιάλλακτοι εδώ, διαλλακτικοί εκεί
Και κάπου εκεί αρχίζει να δημιουργείται η αίσθηση δύο διαφορετικών ταχυτήτων. Από τη μία πλευρά βλέπουμε μια αποφασιστικότητα που δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Από την άλλη, μια ξαφνική διάθεση αναμονής, διαβούλευσης και περαιτέρω επεξεργασίας. Δεν είναι παράλογο λοιπόν να αναρωτιέται κάποιος με ποια κριτήρια αξιολογείται η σπουδαιότητα κάθε θέματος και τι είναι αυτό που καθορίζει τελικά τον βαθμό επιμονής ή υποχώρησης.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ταλαιπωρηθεί για χρόνια από την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς του. Και η εμπιστοσύνη δεν αποκαθίσταται με αποφάσεις που αφήνουν περιθώρια για διαφορετικές αναγνώσεις. Αποκαθίσταται όταν οι κανόνες εφαρμόζονται με συνέπεια, όταν οι προθέσεις γίνονται απολύτως ξεκάθαρες και όταν κανείς δεν αισθάνεται ότι οι συγκυρίες καθορίζουν περισσότερο τις αποφάσεις από τις ίδιες τις αρχές.
Η ΑΕΚ θα παίξει, όπως πάντα, στο γήπεδο. Εκεί κρίνονται οι τίτλοι και εκεί γράφεται η ιστορία. Όμως όσο οι διοικητικές αποφάσεις δημιουργούν περισσότερη συζήτηση από το ίδιο το ποδόσφαιρο, τόσο θα μεγαλώνει η αίσθηση ότι κάποιοι επιμένουν να μεταφέρουν το κέντρο βάρους μακριά από τον αγωνιστικό χώρο. Ε κύριε Χρυσόστομε;
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr