Συνήθως αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ο συνδυασμός σωματικών προσόντων
και τεχνικής κατάρτισης, τα δυνατά σουτ, η αίσθηση του χώρου, οι κινήσεις του
με ή χωρίς την μπάλα και τα γκολ με μεγάλο συντελεστή δυσκολίας τον ανέδειξαν
σε κορυφαία μορφή της εποχής του. Το “δεν μπορείς Μαρόπουλε” ήταν σύνθημα που
βασικά τραγουδούσαν οι αντίπαλοι, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε σλόγκαν των
οπαδών της ΑΕΚ, για τα εκπληκτικά γκολ που σημείωνε.
Ο Μαρόπουλος αγωνίστηκε και στη μεταπολεμική περίοδο, μέχρι το 1952. Κατέκτησε
δύο πρωταθλήματα (1939, 1940) και τρία κύπελλα (1939, 1949, 1950). Είχε
κατακτήσει και τέσσερα πρωταθλήματα Αθήνας (1940, 1946, 1947, 1950), ενώ είχε
αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Νοτίου Ομίλου το 1939 και το 1940.
Συμπλήρωσε 144 συμμετοχές και πέτυχε συνολικά 89 γκολ.
Από τα πρώτα του χρόνια αναδείχθηκε σε ηγέτη της ομάδας, φορώντας το
περιβραχιόνιο του αρχηγού επί σειρά ετών. Με την Εθνική αγωνίστηκε στο
διάστημα 1938-1950, χρίστηκε αρχηγός της έξι φορές και συμπλήρωσε δέκα
συμμετοχές, πετυχαίνοντας ένα γκολ.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική και
ήταν επί σειρά ετών εκλέκτορας της Εθνικής ομάδας. Υπηρέτησε την ΑΕΚ και την
ΕΠΟ ως διοικητικός παράγοντας, ενώ ήταν ένας από τους πρωτοστάτες στην κίνηση
για την καθιέρωση του επαγγελματισμού στο ποδόσφαιρο. Ο “Ξανθός Αετός” έφυγε
από τη ζωή τον Ιανουάριο του 1991.
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια