Ο Β. Αρναούτογλου για εκείνους που προέβλεπαν επιθυμούσαν, επιχειρούσαν να πείσουν ότι η ΑΕΚ δεν θα φτάσει μέχρι τέλος και οι «βεβαιότητες» που κατέρρευσαν
Όταν έρχεται η στιγμή του απολογισμού, οι λέξεις περισσεύουν και τα γεγονότα μένουν. Για πολλούς μήνες ακούγαμε την ίδια ιστορία σε διαφορετικές εκδοχές. Άλλοτε άλλαζαν οι πρωταγωνιστές, άλλοτε οι αφορμές, όμως το συμπέρασμα ήταν πάντα το ίδιο: η ΑΕΚ δεν θα τα καταφέρει. Η ΑΕΚ δεν έχει τις προϋποθέσεις. Η ΑΕΚ αργά ή γρήγορα θα λυγίσει.
Κάθε στραβοπάτημα βαφτιζόταν προάγγελος κατάρρευσης. Κάθε δυσκολία παρουσιαζόταν ως δήθεν επιβεβαίωση ότι η πορεία προς την κορυφή ήταν καταδικασμένη. Κι όμως, όσο η ομάδα παρέμενε όρθια και συνέχιζε να διεκδικεί τον στόχο της, τόσο περισσότερο εντεινόταν η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως ένα σύνολο χωρίς προοπτική ή σταθερές βάσεις.
Γύρω από αυτή την αφήγηση συναντήθηκαν πολλοί. Αντίπαλοι, πολέμιοι, πρώην υποστηρικτές που άλλαξαν στρατόπεδο, πρόσωπα με προσωπικές σκοπιμότητες και εκείνοι που κρύβονταν πίσω από τον μανδύα της αντικειμενικότητας. Άλλοι μετωπικά και άλλοι συγκαλυμμένα, όμως όλοι συνέβαλαν στο ίδιο αποτέλεσμα: στην καλλιέργεια αμφιβολίας και στην απαξίωση κάθε επιλογής που γινόταν στην ομάδα.
Οι «βεβαιότητες» έπεφταν βροχή. Ο Γιόβιτς είχε πάρα πολύ όγκο, βαρύς, υπέρβαρος. Ο Νίκολιτς παρουσιάστηκε ως προπονητής μιας «πεθαμένης» σερβική; σχολής. Παίκτες όπως ο Πήλιος και ο Ρότα θεωρήθηκαν ανεπαρκείς για πρωταθλητισμό. Ο Ηλιόπουλος χαρακτηρίστηκε «νάνος» για το βάρος της θέσης του. Η διοίκηση, οι επιλογές της, ακόμη και οι άνθρωποι που κάλυπταν το ρεπορτάζ της ομάδας μπήκαν στο στόχαστρο.
Το ζήτημα, βέβαια, δεν ήταν η κριτική. Η κριτική είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ποδοσφαίρου και πρέπει να γίνεται. Το πρόβλημα ήταν η απόλυτη βεβαιότητα με την οποία εκφράζονταν όλα αυτά. Δεν παρουσιάζονταν ως απόψεις ή εκτιμήσεις αλλά ως ως αδιαμφισβήτητες αλήθειες, σαν να είχε ήδη γραφτεί το τέλος της ιστορίας.
Όλοι ήξεραν και όλοι έπεσαν έξω
Μόνο που η πραγματικότητα είχε διαφορετικά σχέδια. Κάθε νίκη της ΑΕΚ ακύρωνε μια πρόβλεψη. Κάθε δύσκολη αποστολή που ολοκληρωνόταν με επιτυχία γκρέμιζε ένα ακόμη αφήγημα. Κάθε εμπόδιο που ξεπερνιόταν αφαιρούσε επιχειρήματα από όσους είχαν επενδύσει πολιτικά, επικοινωνιακά ή προσωπικά στην αποτυχία της.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι αρκετοί δεν περίμεναν απλώς να αποτύχει η ΑΕΚ, το επιθυμούσαν, παρακαλούσαν να συμβεί. Είχαν συνδέσει τη δική τους δικαίωση με την αποτυχία της ομάδας. Είχαν οικοδομήσει δημόσιο λόγο πάνω στην πεποίθηση ότι κάποια στιγμή θα καταρρεύσει. Ότι θα χάσει την ψυχραιμία της, ότι θα παρασυρθεί από την πίεση, ότι δεν θα φτάσει μέχρι το τέλος.
Εκεί που έβλεπαν αδυναμία, η ΑΕΚ έδειχνε ανθεκτικότητα. Εκεί που προέβλεπαν πανικό, απαντούσε με καθαρό μυαλό, όταν προφήτευαν τη διάλυση, εμφάνιζε συνοχή και χαρακτήρα. Όταν δε έφτασε η ώρα των κρίσιμων αποφάσεων, μίλησε με τον μόνο τρόπο που μετρά πραγματικά στο ποδόσφαιρο: με τις εμφανίσεις και τα αποτελέσματά της.
Η απάντηση ήρθε από το γήπεδο
Γι’ αυτό και η κατάκτηση του πρωταθλήματος ξεπερνά τα όρια μιας ακόμη επιτυχίας. Αποτελεί ταυτόχρονα ηχηρή απάντηση σε όσους βιάστηκαν να απαξιώσουν πρόσωπα, επιλογές και σχεδιασμούς πριν ολοκληρωθεί η διαδρομή. Είναι η διάψευση όλων εκείνων που μοίραζαν εύκολα συμπεράσματα και πιστοποιητικά αποτυχίας.
Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, πολλοί μιλούν με σιγουριά όταν θεωρούν ότι η πραγματικότητα θα τους δικαιώσει. Όταν όμως τα γεγονότα τους διαψεύδουν, οι ίδιες βεβαιότητες μετατρέπονται σε δικαιολογίες. Οι ίδιες φωνές που προέβλεπαν το τέλος της διαδρομής, σήμερα καλούνται να αποδεχθούν ένα αποτέλεσμα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Και μέσα τους, από τον πόνο και το μίσος, αδυνατούν να χωνέψουν.
Η ΑΕΚ άντεξε, έφτασε μέχρι τέλους, κατέκτησε το πρωτάθλημα. Όλα τα υπόλοιπα αποδείχθηκαν απλώς θόρυβος. Και όταν ο θόρυβος σβήνει, μένουν μόνο τα γεγονότα, αυτά που δεν επιδέχονται ερμηνείες και δεν αλλάζουν με ευχές ή καταστροφική αφηγήματα.
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr