Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για την βαριά ήττα της ΑΕΚ στην Ισπανία και όσα έρχονται στην συνέχεια
Δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς. Αλλιώς περίμεναν όλοι στην ΑΕΚ αυτόν τον προημιτελικό του Κόνφερενς Λιγκ.
Η Ενωση επέστρεψε έπειτα από τρεις δεκαετίες σε αυτό το επίπεδο, υπήρχε πίστη πως ακόμα και σε μια ομάδα από το δεύτερο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, θα μπορούσε να γίνει υπέρβαση. Η προσγείωση ήρθε απότομα. Αρκεί να αναλογιστεί κάποιος, πως πρόκειται για την πιο βαριά ήττα της σεζόν. Εφτασε Απρίλης μήνας, έφτασε στους «8» της Ευρώπης, για να δεχθεί ήττα με τρία γκολ διαφορά.
Ουδείς εξ όσων είναι στην ΑΕΚ, θα πρέπει να αισθάνεται άσχημα. Συμφωνώ, πως τρώγοντας ανοίγει η όρεξη, πως αυτή η ομάδα έκανε πολλές υπερβάσεις και αυτό δημιουργούσε την πεποίθηση πως μπορεί να κάνει ακόμα μία, αλλά εκ των πραγμάτων η ομάδα του Νίκολιτς κυνηγούσε όνειρο. Αν θα είναι άπιαστο, θα αποδειχθεί την Πέμπτη του Πάσχα. Δεδομένα, αυτή η βαριά ήττα μειώνει στο ελάχιστο τις πιθανότητες της ΑΕΚ για πρόκριση στα ημιτελικά και ισοφάριση της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής επιτυχίας στην Ιστορία της. Αλλά…
Εδώ πρόκειται για μια ομάδα που είναι γαλουχημένη μέσα από τις υπερβάσεις. Εάν κάποιος έλεγε το καλοκαίρι, όταν η ΑΕΚ είχε καταβαραθρωθεί στον ευρωπαϊκό χάρτη, πως θα περνούσε όλη αυτήν την μαγική πορεία, μέσα από τρεις συγκλονιστικές καλοκαιρινές προκρίσεις, επικά ευρωπαϊκά «διπλά» και θα έφτανε ως εδώ, το πιθανότερο είναι πως θα ζητούσαν την άμεση επέμβαση των νοσοκόμων για να του βάλουν την ποδιά χωρίς μανίκια. Αλλά η ΑΕΚ το έκανε, το έζησε και μόνη της δημιούργησε προσδοκίες για κάτι ακόμα μεγαλύτερο.
Τι έχει αποδείξει η ΑΕΚ
Δεν επιχειρώ να χρυσώσω κανένα χάπι, ούτε να ψάξω γωνία στο δεκάρικο. Ηταν μια απογοήτευση για κάθε φίλο της ΑΕΚ η ήττα και ο τρόπος που ήρθε. Αλλά έτσι γίνεται και στην πραγματικότητα. Οσο ανεβαίνεις επίπεδο, όσο αλλάζεις πίστα, τόσο βάζεις και ακόμα πιο ψηλά τον πήχη. Τα λάθη, οι αστοχίες, οι ατολμίες δεν συγχωρούνται και μπορεί να το πληρώσεις ακριβά. Αλλά για να επανέλθω στο αρχικό, τίποτα δεν τελειώνει, μέχρι να πει η ΑΕΚ πως τελείωσε. Το έχει αποδείξει η χρονιά, το φανέρωσε και το ματς στην Μαδρίτη.
Είναι από τα παιχνίδια εκείνα που το σκορ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του αγώνα. Αναμφίβολα, οι Ισπανοί είναι μια ομάδα που στηρίζεται σε βασικές αρχές του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ξέρει να παίζει εξαιρετικά τις μεταβάσεις, να βγάζει αντεπίθεση με 2-3 πάσες και να μην χάνει καμία από τις ευκαιρίες που της παρουσιάζονται. Και απέναντι της, η ΑΕΚ τα έκανε όλα με τον λάθος τρόπο. Το πλήρωσε ακριβά και είναι από τα ελάχιστα ματς, που δεν μπόρεσε να πετύχει έστω ένα γκολ που θα έδινε άλλη διάσταση στην ρεβάνς.
Ο Κοϊτά
Η ΑΕΚ πληγώθηκε από γρήγορο γκολ, όταν στα τελευταία παιχνίδια ήταν εκείνη που έκανε ζημιές στους αντιπάλους της με αυτόν τον τρόπο. Δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει καμία από τις πέντε μεγάλες ευκαιρίες που είχε στο πρώτο 45λεπτο: το τετ α τετ του Γιόβιτς που περιμένεις καλύτερο τελείωμα από τον Σέρβο (και σίγουρα όχι την παιδιάστικη αντίδραση που του κοστίζει την συμμετοχή στην ρεβάνς), το δοκάρι του Βάργκα και τις τρεις φάσεις εξ επαφής του Κοϊτά. Κοίτα τα παιχνίδια της μοίρας: ο παίκτης που έκανε όνειρο την Κυριακή, μετατράπηκε σε μοιραίο την Πέμπτη.
Τρεις φάσεις, που εκείνος δημιούργησε, επιβεβαιώνοντας εκ νέου πως κάθε φορά που ακουμπά την μπάλα κάτι καλό βγαίνει από τα πόδια του. Αλλά κάποια στιγμή, θα μπορέσει να γίνει ακόμα πιο σημαντικός και χρήσιμος για την ομάδα του, εφόσον βάλει στο παιχνίδι του και το πλασέ, τον τρόπο να στοχεύει όταν σουτάρει. Ειδικά στην φάση που βγάζει την μπάλα ο Πήλιος και είναι σε κενή εστία, πρέπει απλά να πλασάρει σε γωνία. Θα πεις, εύκολα τα λες απ’ έξω. Αλλά όπως απογειώθηκε φέτος, με αυτό το στοιχείο μπορεί πραγματικά να εκτοξευθεί.
Δεν υπάρχει χρόνος
Ακουσα και συζήτησα με πολλούς για λάθος προσέγγιση από τον Νίκολιτς. Δεν ξέρω πως μπορείς να κάνεις σοβαρά μια τέτοια κουβέντα, όταν δέχεσαι γκολ στο 2’, χάνεις τα άχαστα και στο τέλος του ημιχρόνου δέχεσαι ακόμα ένα φτηνό γκολ. Η κουβέντα είναι αν έπρεπε να παίξει ξανά ο Περέιρα, αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω πως ο Αργεντινός συμμετείχε στις δύο πρώτες ευκαιρίες. Αν έχω έναν ενδοιασμό, αφορά την μη χρησιμοποίηση του Μαρίν στην αρχή. Ισως θα έπρεπε να ξεκινήσει και να παίξει για όσο άντεχε, γιατί με τον Ρουμάνο δίπλα στον Πινέδα η ΑΕΚ είναι άλλη ομάδα.
Τώρα, μετά από την Κυριακή που «δοξάστηκαν» τα μπακ, άρχισε πάλι το ανάθεμα. Η ΑΕΚ χρειάζεται δεδομένα ενίσχυση το καλοκαίρι, αριστερό μπακ που θα φυσάει, παίκτη που θα είναι ισάξιος ή ανώτερος του Ρότα, αλλά τώρα την ιστορία θα την γράψουν αυτοί. Αυτοί έφεραν την ΑΕΚ στην κορυφή και στα προημιτελικά της Ευρώπης. Και δεν έχει νόημα να ανοίγει αυτή η κουβέντα μετά από κάθε αγωνιστική αποτυχία. Τα ζητήματα είναι συγκεκριμένα, η ΑΕΚ δεν έχει χρόνο να κυνηγά την ουρά της.
Η ΑΕΚ των θαυμάτων
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr & sdna
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια