Ο Ενωσίτης δείχνει τον δρόμο που πρέπει να βαδίσει η ΑΕΚ για να έρθει πιο κοντά το θαύμα με την Ράγιο Βαγιεκάνο
Είναι πολύ ωραίο που σχεδόν από το επόμενο λεπτό μετά από την λήξη του πρώτου αγώνα, υπάρχει τόσο μεγάλη πίστη και εκφράζεται με τόσους πολλούς τρόπους από τον κόσμο την ΑΕΚ, για την ρεβάνς με την Ράγιο. Πάρα πολύ ωραίο.
Πάρα πολύ ωραίο και μάλλον εντυπωσιακό για τα δεδομένα της ψυχολογίας του ΑΕΚτζή, που πιο εύκολο είναι να βρει κάτι για να μειώσει την αξία μιας επιτυχίας, παρά να να βρει κάτι αισιόδοξο στην αποτυχία. Σίγουρα το γεγονός πως βγαίνει τόσο μεγάλο «πιστεύω» είναι ένα σημαντικό όπλο πριν το ματς…
Αλλά…
Απαραίτητη η υπομονή
Η πίστη είναι πίστη και είναι ωραίο που υπάρχει, αλλά το ίδιο απαραίτητη είναι και η υπομονή. Και το λέμε αυτό γιατί υπάρχει πρόσφατο το παράδειγμα της ρεβάνς με την Τσέλιε, που από το πρώτο πεντάλεπτο και τις πρώτες λάθος πάσες ή το πρώτο διάστημα κατοχής μπάλας από τους Σλοβένους ακουγόταν έντονη η μουρμούρα και οι αποδοκιμασίες άρχισαν από νωρίς.
Ήταν κάτι που δεν είχε περάσει απαρατήρητο. Και δεν μιλάμε για τις αποδοκιμασίες τις γενικές στο τέλος του αγώνα, που το μέγεθος της ΑΕΚ δικαιολογεί και να ακουστούν όταν ο κόσμος έχει δει κάτι που δεν του άρεσε και δεν τον έκανε να νιώθει καλά. Αλλά το να ξεκινάει και να συνοδεύει τις προσπάθειες των παικτών μουρμούρα από τα πρώτα δέκα λεπτά, είναι άλλη ιστορία.
Πίστη… διαρκείας
Η πίστη θα είναι πολύ μεγάλο όπλο απέναντι στους Ισπανούς, αν είναι πίστη… διαρκείας μέσα στο παιχνίδι. Ακόμη και αν εκφράζεται και σε στιγμή που μπορεί να φαίνεται παρανοϊκό. Έτσι έχει αξία η πίστη. Έτσι γίνεται όπλο. Όταν υπάρχει έντονα σε όλη την διάρκεια της μάχης και κυρίως στα πιο δύσκολα σημεία και εκεί που φαίνεται πως είμαστε κοντά στο να μην υπάρχει σοβαρή ελπίδα.
Ο κόσμος της ΑΕΚ το έχει κάνει πολλές φορές αυτό. Όσες φορές δεν το έχει κάνει, είναι αποτέλεσμα μίρλας που έχει καλλιεργηθεί πριν από κάποια ματς είτε στην αρθρογραφία, είτε στα social. Πριν την Τσέλιε υπήρχε για παράδειγμα ο Ατρόμητος.
Συσπείρωση για την μάχη
Τώρα όμως δεν υπάρχει τέτοια μίρλα. Και δεν πρέπει να υπάρχει. Η ομάδα έφτασε στο σημείο καμπής του να κεφαλοποιήσει ό,τι έχει δημιουργήσει η ίδια φέτος. Η Ο Ενωσίτης τώρα δεν χρειάζεται την κουβέντα για τα «αν». «Αν» θα υπάρχουν πάντα, περισσότερα ή λιγότερα. Η ομάδα φέτος τα έχει υπερβεί τα «αν».
Εντός συνόρων είναι πιο κοντά στην επίτευξη του μεγάλου στόχου από ποτέ, στην Ευρώπη θα παίξει τα ρέστα της σε μια ζαριά με όχι πολλές πιθανότητες, αλλά και πάλι μπορεί. Και στα δύο μέτωπα, τα «αν» πρέπει να πάνε στην άκρη. Είναι η ώρα της πίστης, της συσπείρωσης και της μάχης με το πνεύμα που υπήρξε πριν και μετά το Φάληρο.
Ο Ενωσίτης
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr