Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για μια μετακίνηση που στέλνει μήνυμα. Στο γήπεδο πρέπει να σταλεί το τελικό
Η λέξη «εκδρομή» είναι φτωχή για να περιγράψει αυτό που ετοιμάζεται να ζήσει η ΑΕΚ στον Βόλο. Δεν πρόκειται για μια απλή μετακίνηση φιλάθλων, ούτε για μια ευκαιρία ξεγνοιασιάς δίπλα στη θάλασσα του Παγασητικού. Είναι μια μαζική, επιβλητική εκστρατεία, μια κατάθεση πίστης σε μια ομάδα που παλεύει μέσα σε ένα περιβάλλον σκληρό, συχνά αφιλόξενο, όπου τα εμπόδια δεν είναι μόνο αγωνιστικά, αλλά και εξωαγωνιστικά, με αποφάσεις που προκαλούν οργή και παρασκήνιο που δοκιμάζει αντοχές.
Πίστη που ξεπερνά τα όρια
Η μετακίνηση χιλιάδων Ενωσιτών δεν είναι προϊόν ενθουσιασμού της στιγμής. Είναι αποτέλεσμα εμπιστοσύνης στη δουλειά που γίνεται, στην προσπάθεια για διαρκείς υπερβάσεις, στην αίσθηση ότι αυτή η ομάδα δεν συμβιβάζεται. Όταν 22.000 άνθρωποι αποφασίζουν να διανύσουν χιλιόμετρα για ένα εκτός έδρας παιχνίδι, δεν το κάνουν μόνο για το αποτέλεσμα. Το κάνουν γιατί νιώθουν ότι συμμετέχουν σε κάτι μεγαλύτερο, σε μια διαδρομή που έχει νόημα και προοπτική.
Αυτή η δυναμική δεν γεννήθηκε τυχαία. Χτίστηκε μέσα από επιτυχίες, από βραδιές που ένωσαν τον κόσμο με την ομάδα, από μια νοοτροπία που απαιτεί το μέγιστο. Και ακριβώς επειδή το περιβάλλον είναι ανταγωνιστικό, με διαδοχικές «τρικλοποδιές» που προκαλούν αγανάκτηση, η παρουσία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία. Είναι μια απάντηση χωρίς συνθήματα, μια δήλωση ότι η στήριξη δεν κάμπτεται.
Ποδοσφαιρική αποστολή σε κλίμα πανηγυρικό
Όμως, όσο εντυπωσιακό κι αν είναι το σκηνικό, όσο κι αν θυμίζει γιορτή, στο χορτάρι δεν θα παιχτεί παράσταση. Θα παιχτεί ποδόσφαιρο. Και εκεί δεν μετράνε τα εισιτήρια, ούτε οι φωτογραφίες της εξέδρας. Μετράει η συγκέντρωση, η πειθαρχία, η καθαρή σκέψη. Επίσης η ικανότητα να διαχειριστείς την πίεση, όχι μόνο του αντιπάλου αλλά και της προσδοκίας.
Ο Μάρκο Νίκολιτς μίλησε για υποχρέωση να έρθει η νίκη με τόσο κόσμο στο πλευρό της ομάδας. Και έχει δίκιο ως προς το ηθικό σκέλος. Όταν βλέπεις ένα πέλαγος κιτρινόμαυρου να σε ακολουθεί, αισθάνεσαι το βάρος της ευθύνης. Ωστόσο, τα 90 λεπτά δεν γνωρίζουν από δηλώσεις ούτε και αναγνωρίζουν εκ προοιμίου δικαιώματα. Στο γήπεδο επιβραβεύεται όποιος κάνει σωστά τα βασικά, όποιος επιβάλλει ρυθμό, όποιος περιορίζει τα λάθη.
Η παγίδα της αναπάντεχης γκέλας καραδοκεί πάντα σε τέτοια παιχνίδια. Ειδικά όταν η ατμόσφαιρα θυμίζει τελικό πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. Χρειάζεται καθαρό μυαλό για να μη μετατραπεί η ενέργεια της εξέδρας σε βιασύνη. Χρειάζεται ωριμότητα για να μη δοθεί δικαίωμα σε κανέναν, είτε εντός είτε εκτός αγωνιστικού χώρου, να επηρεάσει την εξέλιξη.
Τα έργα πάνω από τα λόγια
Η ΑΕΚ έχει αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί όρθια σε δύσκολες συνθήκες. Το ζητούμενο τώρα είναι να το επιβεβαιώσει ξανά, με πράξεις. Να μετατρέψει την ώθηση του κόσμου σε συγκέντρωση, την ένταση σε αποφασιστικότητα, την προσμονή σε ουσία. Γιατί στο τέλος της ημέρας, πάντοτε θα μνημονεύουμε αυτή τη μεγαλειώδη παρουσία, αλλά αυτό θα πρέπει να συμβαίνει μόνο με χαρά στο πρόσωπο και το σωστό αποτέλεσμα στον πίνακα.
Η ανεπανάληπτη παρουσία στον Βόλο είναι μήνυμα δύναμης. Το πραγματικό όμως μήνυμα θα σταλεί μέσα στο γήπεδο. Εκεί όπου οι επιθυμίες δοκιμάζονται, οι θεωρίες καταρρέουν και μόνο τα έργα των παικτών έχουν αξία.
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια