Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι την αγωνιστική εικόνα της ΑΕΚ στα τελευταία ματς και επιχειρεί να προσεγγίσει το "ζύγισμα" που έχει κάνει ο προπονητής
Μπαίνω κατευθείαν στο αγωνιστικό ψητό χωρίς προλόγους και χωρίς να μπω στον μεγάλο πειρασμό να ασχοληθώ με το (νέο) πάρτι με κίτρινες κάρτες που στήθηκε στην Τρίπολη. Μια λέξη μόνο μου έρχεται και αυτή είναι το «σκανδαλώδες». Αυτό μόνο και προχωρά παρακάτω, παρότι τις κάρτες τις βρίσκουμε και θα τις βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας.
Στο αγωνιστικό κομμάτι αυτό που βλέπουμε όλοι, είναι μια που δεν είναι ίδια μ’ αυτή που ήταν πριν από τις γιορτές. Στην ερώτηση γιατί συμβαίνει αυτό, στα μάτια τα δικά μου η απάντηση είναι μια και πολύ συγκεκριμένη. Διότι δεν παίζει όπως έπαιζε πριν από τις γιορτές. Έχει πλέον δυο σέντερ φορ στην ενδεκάδα και επιχειρεί να παίξει ένα κλασικό 4-4-2, αλλά με διαφορετικούς παίκτες. Διότι αν κάποιος ρωτήσει τον Νίκολιτς, θα του απαντήσει πως κλασικό 4-4-2, έπαιζε και πριν από τις γιορτές. Αλλά όχι με δυο φορ όπως τώρα.
Στην ερώτηση γιατί ο κόουτς άλλαξε μια συνταγή που έδωσε ένα δίμηνο με καλή αγωνιστική εικόνα και σερί νικών, πάλι θεωρώ πως οι απαντήσεις είναι συγκεκριμένες. Αφενός διότι αυτή η συνταγή, στα δυο πρώτα ματς του 2026, με Άρη και ΟΦΗ, δεν πήγαινε καλά. Αφετέρου διότι αυτή που τώρα εφαρμόζει ο Νίκολιτς, στο τέλος της ημέρας, στο ταμείο δηλαδή που γίνεται, έχει δώσει δυο πολύ σπουδαίες νίκες με 4-0 και 1-0. Και έχει δώσει και έναν ποδοσφαιρικά αφηνιασμένο Γιόβιτς. Άρα η ζυγαριά, βαραίνει προς τα κέρδη και όχι προς τις ζημιές.
Πάντα αυτό το μετράει πολύ ο Νίκολιτς και ίσως περισσότερο από κάθε άλλο. Είναι εξαιρετικά ρεαλιστής ο κόουτς και ξέρει καλά πως ποτέ δεν πρόκειται να τα έχει όλα μέσα στο γήπεδο. Πάντα κάτι θα κερδίζει και κάτι θα χάνει. Το ζήτημα είναι να καταφέρει αυτά που κερδίζει να είναι σταθερά περισσότερα απ’ αυτά που χάνει. Και η πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, είναι πως τόσο στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, όσο και στο ματς με τον Αστέρα, τα κέρδη ήταν περισσότερα από τις ζημιές. Ξεκινώντας από τα αποτελέσματα και φτάνοντας στο πόσο αποτελεσματική ήταν στην επίθεση η ιδέα να δουλεύει ο Βάργκα για τον Γιόβιτς.
Φυσικά αυτά που είδαμε εμείς και στα δυο παιχνίδια, το είδε πρώτος ο Νίκολιτς. Η παρουσία δυο σέντερ φορ μέσα στην ενδεκάδα, δυσκόλεψε πολύ την ΑΕΚ στην γρήγορα αμυντική μετάβαση, όπως και στο κτίσιμο από τα μετόπισθεν, ειδικά όταν ο αντίπαλος πίεζε ψηλά. Και δεν ξέρω καν αν αυτό είναι ένα ζήτημα που μπορεί να λυθεί (μόνο) με την μεταγραφή του χαφ, όσο ποιοτική και αν είναι. Που είναι υπερ-απαραίτητη, για να μην παρεξηγούμαι. Είναι και ένα ζήτημα να μάθει η ομάδα να λειτουργεί με τα δεδομένα των δυο φορ. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει από την μία μέρα στην άλλη. Είναι επίσης και θέμα να ξαναβρούν την φόρμα τους ο Πινέδα, ο Μαρίν, ο Μάνταλος, που δεν είναι πολύ καλά.
Ωστόσο αφενός μέχρι τώρα η ζυγαριά απ’ αυτή την ενδεκάδα, ξεκάθαρα έχει γείρει στην πλευρά των κερδών. Και δεν έχει νόημα οποιαδήποτε συζήτηση με το «τι θα γινόταν αν», διότι δεν τελειώνει ποτέ. Για κάθε διαφορετική εξέλιξη της φάσης του Μπαρτόλο ή του Κετού, θα υπάρχουν οι φάσεις του Βάργκα και του Μουκουντί. Αφετέρου το θεωρώ σχεδόν δεδομένο, πως αυτό το σχήμα με τα δυο φορ που θα είναι ο Γιόβιτς και ο Βάργκα, δεν θα είναι, βρέξει – χιονίσει, σταθερό. Για παράδειγμα, δεν θα έβαζα το χέρι μου στην φωτιά πως αυτή θα είναι η επιλογή του κόουτς για το ντέρμπι της Κυριακής με τον Ολυμπιακό. Το ακριβώς αντίθετο.
Ο Νίκολιτς πλέον έχει να κάνει πράγματα. Πολλά και διαφορετικά, ανάλογα με τα παιχνίδια. Και σ’ αυτόν τον βοηθά πολύ ο Βάργκα που δεν έχει θέμα να παίζει με τον Γιόβιτς και να του δίνει και ασίστ. Τον βοηθά και η επιστροφή του Ζίνι, που όλοι έχουμε δει τι μπορεί να δώσει στο παιχνίδι της ΑΕΚ, σε συγκεκριμένα παιχνίδια, παίζοντας μαζί με τον Γιόβιτς. Τον βοηθά ακόμα και το γεγονός πως ο Γκατσίνοβιτς, του δίνει πολλά και σημαντικά, όταν αυτός είναι επιλογή για την θέση του δεύτερου φορ. Και αυτό υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Έχει πλέον την δυνατότητα ο Νίκολιτς να κάνει αυτό που έχει δείξει πως του αρέσει και που ξέρει πολύ καλά. Να προσαρμόζει το πλάνο του, πάνω στην συνθήκη και σ’ αυτό που θέλει να πετύχει σε κάθε ματς. Έχοντας πάντα στο τραπέζι του την «ζυγαριά» του. Να γέρνει πάντα στην πλευρά των αγωνιστικών κερδών. Πρωτίστως για τα αποτελέσματα. Αλλά και αυτά που γίνονται ή δεν γίνονται μέσα στο γήπεδο. Το ξαναγράφω για να κλείσω όπως άρχισα. Ναι, η ΑΕΚ είχε ζητήματα αγωνιστικά και στην Τρίπολη, ακόμα και στην τεσσάρα με τον Παναθηναϊκό. Ωστόσο το γεγονός πως ο Γιόβιτς οργίασε σ’ αυτά τα δυο ματς, δεν οφείλεται μόνο στην τεράστια κλάση του, αλλά και στην παρουσία του Βάργκα δίπλα του.
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια