Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για την επανέναρξη της σεζόν για την ΑΕΚ και τα μαγικά που συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο
Ο Βάργκα ήρθε, άρχισε να προπονείται με την ΑΕΚ, ο κόσμος περιμένει πως και πως να τον δει με την «κιτρινόμαυρη» φανέλα.
Δεν είναι ψέμα, αν πει κάποιος, ότι αυτές τις μέρες ο κόσμος της ΑΕΚ ζει ένα όνειρο. Κλείνει η χρονιά, τα… καταραμένα ΑΕΚούγεννα γίνονται μακρινή ανάμνηση, η ομάδα κάνει ανατροπές, είναι πρώτη και μέσα σε όλους τους στόχους της, κλείνει δύο μεταγραφάρες πριν καν μπει ο νέος χρόνος και ανοίξει η μεταγραφική περίοδος. Αν είναι όνειρο, μην τους ξυπνάτε. Μόνο που τα όνειρα δεν μπορεί να είναι οδηγός για καιρό και κάθε οργανισμός οφείλει να επιστρέφει στην πραγματικότητα.
Μιλώντας για πραγματικότητα, να πω δύο κουβέντες για ένα θέμα που παρατηρώ πως όσο πιέζονται, τόσο και περισσότερο προσπαθούν να το σπεκουλάρουν. Αναφέρομαι στις εξυπναδιές για δήθεν συμπόρευση της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό, επειδή έσκασε ρήγμα στην συμμαχία της ντροπής. Για να μην χανόμαστε σε ανούσιες κουβέντες, δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει τίποτα τέτοιο. Και αν κάποιος συνεχίζει να ζει στο δικό του όνειρο, ας θυμηθεί όσα έριξε κατά του Ολυμπιακού και του Μαρινάκη προσωπικά ο Ηλιόπουλος στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΕΕΠ και θα καταλάβει πολλά.
Το άγχος και η ισονομία
Ετσι και αλλιώς, αντιλαμβάνομαι όσους έχουν άγχος για το μέλλον της συμμαχίας, όσους ετοιμάζονται να μεταβούν στην «Παναγιώτα», όσους αγωνιούν για το… μενού και εκείνους που ακόμα πιστεύουν πως ο τρίτος Γιάννης της ιστορίας, ήταν μόνο για… μπιρίμπα. Ωστόσο, ας κρατήσουν το άγχος τους για όσα έρχονται και ειδικά τώρα εν όψει αυτής της αναμέτρησης για το κύπελλο, που ήρθε την πιο άβολη στιγμή. Εκείνοι που (μην γελάσετε) δεν ασχολούνται με την διαιτησία, ξαφνικά θα ασχοληθούν και να δούμε πόσο θα βρεθεί η λύση για Ελληνα διαιτητή ή μπορεί να υπάρξει κάποια έκπληξη της τελευταίας στιγμής. Τα ματς αυτής της αγωνιστικής, μπορούν να μας δείξουν πολλά.
Να επιστρέψω στην ΑΕΚ, γιατί έτσι κι αλλιώς, όλο αυτό είναι μια πραγματικότητα που δεν αλλάζει εύκολα. Υπήρξε πολύς κόπος, χρήμα, εγωισμοί που μπήκαν κάτω από τον κοινό σκοπό, για να φτάσουμε σε αυτό που ζούμε. Δεν ελπίζω πως το άγιο πνεύμα θα βελτιώσει την κατάσταση, εκτός και εάν πιστέψουμε πως τα δώρα των γιορτών τα έφερε ο Αγιος Βασίλης. Αλλά ας φροντίσουν όσοι έχουν τα ηνία, να διατηρήσουν έστω το μίνιμουμ της ισονομίας από εδώ και πέρα, γιατί είναι φανερό πως το πράγμα δεν πάει καλά.
Πέντε γκολ για να μετρούν τα δύο
Η ΑΕΚ έτσι έφτασε ως εδώ. Καταφέρνοντας να κάνει ομάδα που μπόρεσε σε αρκετές περιπτώσεις να νικήσει και την διαιτησία. Σημαντικό μεν, αλλά δεν μπορεί να είναι πανάκεια για τα πάντα. Είναι αποδεδειγμένο, πως δεν μπορεί κανείς να νικήσει ένα ολόκληρο σύστημα που είναι σε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία. Οσο και εάν φέρνεις παικταράδες σαν τον Ούγγρο «κανονιέρη», αν το παιχνίδι δεν παίζεται σε συνθήκες σχετικής ισονομίας, τότε είναι δεδομένο πως δεν μπορείς να πας μακριά. Ρωτήστε και τα παιδιά που έπαιζαν στην ΑΕΚ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90 ή στην επόμενη δεκαετία και θα μάθετε τρομερές ιστορίες.
Για την ΑΕΚ το κρίσιμο είναι να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο που έφτασε ως εδώ. Σκληρή δουλειά, αξιοποίηση όλων των δυνάμεων της, προσπάθεια να πετυχαίνει όσα περισσότερα μπορεί σε κάθε παιχνίδι. Ας έχει στο μυαλό της, πως μπορεί να συμβεί ξανά παιχνίδι που θα πετυχαίνει πέντε γκολ και θα μετρούν τα δύο. Που θα σκοράρει πέντε φορές και θα υπάρχουν κάποιες καρικατούρες, που αξιώνουν να ακυρωθούν και τα πέντε. Ισως να σκεφτεί κάποιος, πως κάποιες φορές η λογική μοιάζει να ακυρώνεις το γκολ και έπειτα θα βρεις κάποια αιτία γι’ αυτό. Κάποιες φορές (βλέπε Αμραμπατ στην Τούμπα, Ζοάο Μάριο στην Κρήτη) μπορεί και όχι, αλλά ποιος νοιάζεται.
Τα γκολ του Βάργκα
Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
ΠΗΓΗ: enwsi.gr
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια