Ο Κώστας Τσίλης γράφει για όσα έδειξε και το ματς με τον Άρη Λεμεσού, πως χρειάζεται ο Νίκολιτς για την δική του ΑΕΚ
Ξεκινώ μ’ αυτό που αποτελεί σημαντική βάση της κουβέντας. Ο Άρης Λεμεσού είναι μια πολύ καλή ομάδα. Είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, το πως οι κυπριακές ομάδες τα πολλά τελευταία χρόνια, δουλεύουν την φάση των ευρωπαϊκών προκριματικών. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο οι δυο από τις τρεις άλλες κυπριακές ομάδες, έριξαν τεσσάρες σε Λέγκια και Αρας και η τρίτη κέρδισε την πρωταθλήτρια Ουκρανίας Ντιναμό Κιέβου και μάλιστα εκτός έδρας.
Μόνο η δική μας αντίπαλος δεν κέρδισε. Και με βάση και τις συνθήκες που υπήρχαν, μια χαρά θα μπορούσε να είναι η ισοπαλία, σ’ ένα διαφορετικό σενάριο παιχνιδιού. Τώρα η ΑΕΚ είχε 2-0 στο τέταρτο και έδειχνε πως θα μπορούσε να είναι 3-0 στο 20άλεπτο. Αυτό λοιπόν που έπρεπε να είχε κάνει, ήταν να το ελέγξει το ματς και να το καθαρίσει. Αντ’ αυτού έδειξε μια αφέλεια την οποία έχει ως πρώτο μέλημα ο Νίκολιτς να ξεριζώσει. Εξ ου και τρελάθηκε μ’ αυτό που έβλεπε, γιατί όλα όσα έγιναν στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιχρόνου, ήταν πολύ διαφορετικά απ’ αυτά που δουλεύει μέχρι τώρα.
Προφανώς η ΑΕΚ κρατά την τύχη της στα χέρια της. Η συζήτηση είναι, μια οποιαδήποτε νίκη, επί του Άρη Λεμεσού, μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι το μίνιμουμ των απαιτήσεων που μπορεί να υπάρξει, από μια ΑΕΚ που θέλει και να βρεθεί στην φάση των ομίλων αλλά και να αφήσει το στίγμα της. Φυσικά και είναι πονηρό και ζόρικο ματς. Αλλά το ξαναγράφω. Είναι μια οποιαδήποτε νίκη, μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια, απέναντι στον Άρη Λεμεσού. Αυτό. Και προχωρώ.
Η ΑΕΚ που έχει παίξει σ’ όλα τα προκριματικά μέχρι τώρα, όχι μόνο με τον Άρη, είναι ακόμα μακριά απ’ αυτή που θέλει να δει ο Νίκολιτ στο γήπεδο. Λογικό καθώς σκεφτείτε πως επί της ουσίας, ακόμα ένα γεμάτο δίμηνο δουλειάς, δεν έχει κλείσει ο καινούργιος προπονητής, που θέλει μια εντελώς καινούργια αγωνιστική ταυτότητα. Λογικό καθώς ακόμα λείπουν κομμάτια πολύ κομβικά από το παζλ του ρόστερ.
Ξεκινώ απ’ αυτό του αμυντικού χαφ. Η ιδέα με τον Μάνταλο ήταν εξαιρετική γι αυτό που ήθελε ο Νίκολιτς την δεδομένη στιγμή. Έχει κάνει πολύ καλά παιχνίδια. Έχει δώσει και μια ασιστ στο ματς με τον Άρη, που λίγοι χαφ στην Ελλάδα μπορούν να την δώσουν. Όμως φάνηκε και στο ματς της Λεμεσού, πως όταν οι απαιτήσεις από τον αμυντικό χαφ γίνουν μεγαλύτερες και πολύ πιο ποιοτικές, ο Μάνταλος που την θέση δεν την ξέρει, δύσκολα μπορεί να ανταποκριθεί.
Ο Νίκολιτς για πρώτη φορά, κατά την διάρκεια παιχνιδιού, δοκίμασε τρεις διαφορετικούς παίκτες στην βάση του ρόμβου. Ξεκίνησε με τον Μάνταλο, συνέχισε με τον Μαρίν και τελείωσε με τον Πινέδα. Μέχρι σύστημα άλλαξε. Κάτι σημαίνει όλο αυτό. Κάτι απλό. Πως ο Νίκολιτς χρειάζεται έναν αμυντικό μέσο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που αυτή την στιγμή δεν υπάρχει στο ρόστερ της ΑΕΚ. Κάτι διαφορετικό, που να μπορεί να ανταποκριθεί και να υπηρετήσει ποιοτικά, τον ρόλο που θέλει, στο μοντέλο που θέλει να εφαρμόσει.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα ακραία μπακ. Από τα φιλικά ήδη, αυτό που θέλει να παίξει ο Νίκολιτς, δεν μπορεί να γίνει με τα χαρακτηριστικά των παικτών που ήδη βρίσκονται στο ρόστερ. Ο Πήλιος δίνει όχι το 100% αλλά το 110%. Αλλά δεν είναι καθόλου αρκετό. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η ΑΕΚ έδωσε πολύ σεβαστό ποσό για να πάρει τον Πένραϊς. Καταλαβαίνω πως για έναν σκωτσέζο είναι δύσκολο να προσαρμοστεί εκτός από την ποδοσφαιρική και στην κανονικά ζωή στην Ελλάδα. Θέλει τον χρόνο του και είναι λογικό, αλλά αυτόν τον χρόνο πλέον η ΑΕΚ αρχίζει να μην τον έχει.
"Αν τα βίντεο δεν έχουν φορτωθεί, κάντε ανανέωση της Σελίδας"
Η λογική λέει πως στην ρεβάνς με τον Άρη στη Νέα Φιλαδέλφεια, ο Πένραϊς θα μπορεί να κάνει ντεμπούτο. Διότι η ΑΕΚ τα χρειάζεται τα χαρακτηριστικά που έχει ο Σκωτσέζος μπακ. Και επίσης αν δεν είναι μπορεί να είναι έτοιμος να παίξει στην θέση του Πήλιου, σ’ ένα ματς απέναντι στον Άρη Λεμεσού εντός έδρας, τότε αρχίζει λίγο να σφίγγει το πράγμα. Πάντως για να είμαι δίκαιος, ο Πένραϊς δουλεύει πολύ σκληρά στα Σπάτα. Και μάλιστα με επιπλέον δουλειά, προκειμένου να μπορέσει να μπει στην εξίσωση.
Βεβαίως στο αριστερό άκρο της άμυνας, ο Νίκολιτς έχει κάτι να περιμένει για να πάρει αυτά που θέλει. Στην δεξιά πλευρά τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Ο Οντουμπάτζο είναι εκτός λίστας και ο Ρότα εξακολουθεί να μην είναι αυτό που θα ήθελε ο προπονητής, γι αυτό που θέλει να παίξει. Φάνηκε και από τις παρατηρήσεις που του έκανε καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Που ήταν οι ίδιες παρατηρήσεις που του έκανε και στα φιλικά στην Ολλανδία. Και θα είναι και πάντα οι ίδιες, διότι ο Ρότα έχει συγκεκριμένα αγωνιστικά χαρακτηριστικά ως μπακ και ο Νίκολιτς χρειάζεται διαφορετικά.
Άφησα τελευταία την υπόθεση του φορ. Προφανώς και εκεί ο Νίκολιτς θέλει κάτι διαφορετικό, καθώς μέχρι τώρα δεν έχει πάρει ούτε γκολ, ούτε τίποτα από τον Πιερό και από τον Μαρσιάλ. Και αυτό δυσκολεύει και την αξιοποίηση του Ζίνι. Όμως αυτό το ζήτημα, μπορεί να λυθεί μ’ έναν φορ επιπέδου και κλάσης και χαρακτηριστικών, Γιόβιτς.
ΠΗΓΗ: enwsi.gr