Από τα Μυκονιάτικα των Αγίων Αναργύρων, βρέθηκε το 1959, στα 13 του χρόνια, στη Νέα Φιλαδέλφεια και από εκεί έμελλε να φτάσει έως και την Εθνική Ανδρών. Ο πρώτος που διέκρινε το ταλέντο του «μπέμπη» (παρατσούκλι που τον ακολουθεί ακόμα και τώρα, λίγο πριν κλείσει επτά δεκαετίες ζωής!) ήταν ο Αυστριακός προπονητής της πρώτης ομάδας (την περίοδο 1959-60) και μεγάλος άσος του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στα νιάτα του Χάρι Αουρέντνικ που εισηγήθηκε να τού κάνουν δελτίο.
Αφού διετέλεσε μέλος της πολύ καλής εφηβικής ομάδας της ΑΕΚ που κατέκτησε πανελλήνιους τίτλους τη δεκαετία του '60, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 1965 και την υπηρέτησε έως και το 1974, πανηγυρίζοντας τα πρωταθλήματα του 1968 και του 1971 και φτάνοντας με την ΑΕΚ έως τους 8 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1968-69
Χάρις στην πολύ καλή τεχνική του και στο κοφτερό μυαλό του που τού έδινε υπεροχή σε κάθε διεκδίκηση, ξεχώριζε από όλους τους αμυντικούς μέσους τής εποχής του και ήταν από τους αγαπημένους τής κιτρινόμαυρης εξέδρας. Τερμάτισε τη διαδρομή του στην ΑΕΚ με 270 συμμετοχές, ενώ έπαιξε σε όλα τα τμήματα των εθνικών ομάδων. Χρίστηκε 12 φορές διεθνής με την Εθνική Ανδρών σε μια εποχή που ήταν γεμάτη από ιερά τέρατα του ποδοσφαίρου μας, ενώ ήταν μέλος της Εθνικής Ενόπλων που το 1967 κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο στην Βαγδάτη.
Μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ, έπαιξε ποδόσφαιρο για τέσσερα χρόνια στην Καστοριά και τερμάτισε τη μεγάλη καριέρα του στα γήπεδα το 1980 στην Καλλιθέα.
ΠΗΓΗ: A.E.K F.C.